Akahisa Ryo~~[ 赤 久 亮 ]

 คำเตือน เอนทรี่นี้ มีแต่เรื่องเวิ้นๆใครรับเรื่องเวิ้นๆไม่ได้ก็ปิดซ้า

ถ้ารับได้ มาเมนต์ประจานความเวิ้นของเราที

---------------------------------------------

เราบอกว่าเจอกันใหม่เมื่อเราเวิ้นเวิ้อ

อิยะฮะฮะ

นี่ไงๆ เวิ้นเวิ้อแล้ว

อีกแล้วๆ เพราะสาเหตุจากคนเดิม

ที่เค้าก็คงไม่รู้ว่าเราเป็นอย่างนี้เพราะเค้า

ช่างมันเถอะๆ ในเมื่อไม่รู้ก็อย่ารู้เลย

ไร้สาระน่ะ เจอหน้าแล้วทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยนะ

รำคาญก็บอกเซ่ จะได้ไม่ไปวุ่นวายอีก

ก็แค่คิดถึง...ทำอะไรผิด...ถ้ารำคาญนัก...ก็บอกมา

ปล่อยเด็กคนนี้ไปซะ...จะได้หยุดความรู้สึกที่มีไว้เท่านี้

เจ็บช้ำ....เจ็บแฮะ....ทำไมกันนะ

เหมือนตลอด 5ปีที่ผ่านมา

อุตสาคิดแล้วนะว่า

ได้เจอเจ้าของที่ดีแล้วนะ

ลูกแมว......เวิ้นเว้อ.......

(( เฮ้ยยยยยยยยยยยย ))

วันนี้ไม่ได้จะมาพูดเรื่องนี้นะ

รูปค่ะรูป

วันนี้มีเรียนบ่าย 3 แต่ต้องออกบ้านแต่เช้า

(( 10โมงนิเช้าตรงไหนเนี่ย ))

ด้วยความที่เป็นคนขยัน ว่าที่เกียติรนิยมชั้นปี ((หัวเราะ))

ดองงานไว้ 3 งาน  ดองจนเน่า จนวันสุดท้ายต้องส่ง เพิ่งจะปั่นตอนเที่ยงคืน

แหม...เทพจริงๆ

ไปถึงมหาลัย งานส่งที่ไหน ยังไม่รู้ เป็นเดือดเป็นร้อนโทรไปรุงรังใส่เพื่อนได้อีก

ส่ง 3 งาน เดินมัน 3ตึก ทั่วมหาลัย (( สุดๆ ))

ส่งงานเสร็จ ก็เป็นลมเป็นฝนจะไปอ่านกฎหมาย

ม่ะมีธงคำตอบ จะไปหาเจ้าของ ให้เจ้าของสอนให้

แต่เจ้าของบอกจะกลับบ้าน ฮุฮิ

ตามใจๆ ลูกแมวไม่กวน (( ไหงตอนเย็นมาโพล่ที่คณะได้ง่ะ ))

-- มาโพล่พร้อมรถเหลืองๆ อิอิ รถน่ารักดีนะ --

((( โว้ววว ไม่ใช่เรื่องนี้ )))

กลับมาที่อ่านหนังสือต่อ

เมื่อเจ้าของไม่ว่าง ลูกแมวไปอ่านเองก็ได้

บาปเคราะห์เลยตกไปอยู่กะ ท่านพี่แอลและผองเพื่อน

ให้เราไปเวิ้นใส่ตั้งแต่10โมงยันบ่าย 3

(( แต่ระหว่างนั้น ในห้องอ่านหนังสือ เมื่อทุกคนลงไปกินข้าวเที่ยง ))

เราไม่กิน อิ่มทิพย์

(( อิ่มทิพย์ รึ น้ำหนักลดไปเหลือ 41 แล้วไม่ใช่ ))

เพราะใครละ เพราะใคร ไอ่คนต้นเหตุมันรู้มั๊ย.......มานไม่รู้ - -"

(( แล้วบ่นทำไม ))

----------------------------------------------

ข้อสอบ 15 ปี นิติกรรม

ใครทำได้หมด ไม่ต้องกลัว Fละเนี่ย

(( แน่นอนว่าไม่ใช่เรา แค่ 3ปีก็ตายละ ))

พยายามจะทำให้ได้

พยายาม....พยายาม....พยายาม

เปิดประมวลก็แล้ว

หาคำตอบ....

สุดท้าย.....ท้ายสุด

เรายอมแพ้

ถ่ายรูปดีกว่า โลเกชั่นเหมาะมากๆ

ห้องขาวๆ และเราคนเดียว

ให้ความรู้สึกเป็นลูกแมวถูกเจ้าของทิ้งอะไรอย่างเน่

((ประชดได้อีก))

-- ฮุฮิ มนุษย์หน้าเดียว --

มุมนี้ต้องมีทุกเซตที่ถ่ายเลยนะเนี่ย

เดอะด๊อกสุดๆ

แบ๊วสุดริด

จะแบ๊วไปไหน

ไม่แบ๊วก็ได้

รูปนี้ถ่ายแล้วเพิ่งคิดได้ว่ารูปมันกลับด้าน

เวงกำ

เอาใหม่ๆ เอาจริงๆซะที

ถูกด้านละทีนี้

L........................O.........................V..........................E

อย่าได้สงสัยว่าทำไมถึงคิดถึงคำนี้

แต่เพราะมันสั้นดี...แค่นั้น...แค่นั้นจริงๆ 

ชอบมุมรูปนี้จึง

แต่พรีเซ็นเตอร์แก้มบวมอะ

ทำไมหน้าเรามันบวมเหมือนเด็กอนุบาลงี้ง่ะ

หรือเราจะไม่โตแล้ว

ง่า....ไม่น้า

(( สงสัยเกิดจากอาณาจักรเดียวกะพี่อุริ เกิดมาแล้วก็โตเลย ไม่แก่ละ เด็กอย่างงี้ละ ))

-- ฟ้าวววว....ไม้เทนนิสลอยมาแต่ไกล.....ปักกกก....กลางหัวเลยพี่ --

โฮ......ยังแบ๊วไม่เลิก

เหอะๆๆๆ พอเหอะ

คนดูชักเริ่มคิดละว่าบ้า

(( หรือคิดมาตั้งแต่แรกแล้วว่ะ ))

--------------------------------------

อารมณ์ปลดปล่อยหน้าดู

ถ่ายไปคิดไปว่า นิถ้ามีคนเดินผ่านมา

มันคงนั่งฮาอยู่หน้าห้อง

ช่วงนี้ชอบทำอะไรไร้เหตุไร้สาระผลชอบกล

รู้สึกเสียศูนย์ในชีวิต

ถึงมันจะไม่ได้มากระทบถึงการอ่านหนังสือเรา ว่ารู้เรื่องไม่รู้เรื่อง

แต่มันทำให้สุขภาพร่างกายทรุดโทรมมากๆ

ทรุดโทรมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อยเลยนะเนี่ย

--------------------------------------------------

ถึงเจ้าของ

เจ้าของจำได้อยู่มั๊ยนะว่าพูดอะไรไว้กะลูกแมว

เจ้าของบอกว่าวันเกิดลูกแมวจะพาไปที่ไหนนะ

เจ้าของจำได้มั๊ย แต่ลูกแมวจำได้นะ

เจ้าของลืมไปรึยัง แต่ลูกแมวจะรอ

เจ้าของไม่ค่อยสนใจลูกแมวเลย แต่ลูกแมวยังบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร

เจ้าของอยู่ที่ไหน ลูกแมวคิดถึง...

edit @ 22 Feb 2008 21:25:30 by Akahisa Ryo~~[ 赤 久 亮 ]